– ไม่ต้องมาแข่งเรื่องการปรุงยากับข้า สำหรับข้าการปรุงยาประสิทธิภาพเต็มสิบส่วน มันไม่ได้ยากเย็นแต่อย่างใด

– ไม่ต้องมาแข่งกับข้าเรื่องความเร็วในการบ่มเพาะ ข้าจะไม่รับผิดชอบใดๆ หากเจ้าต้องอับอายจนตาย!

– ไม่ต้องมาแข่งกับข้าเมื่อมันเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิต ข้าเป็นถึงบรรพบุรุษยุคโบราณ!

การดำรงอยู่ของเจียงเฉินเย้ยโชคชะตาอัจฉริยะนับไม่ถ้วน!

เจียงเฉินเคยเป็นยอดนักบุญผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า เขาตัดผ่านท้องฟ้าได้เบิกประตูนำไปสู่โลกแห่งเซียน ให้แก่โลกต้นกำเนิดเซียน เขาได้พยายามจนโลหิตนักบุญหยดสุดท้ายและได้ตกตายลงที่หน้าผาเซียน เมื่อกาลเวลาผ่านไป 100 ปี เขาได้กำเนิดใหม่ในร่างเจียงเฉิน ร่างใหม่เป็นคนที่ไร้ประโยชน์ และโง่งม เขาได้เดินไปยังเส้นทางมุ่งสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง ในช่วงเวลานี้ความรู้ความสามารถทั้งหมดของเขาได้อยู่เหนือทุกๆคนในโลกนี้

มาชมการผจญภัยของเจียงเฉิน เดินไปยังทางที่เต็มไปด้วยเลือดของศัตรูที่เผชิญหน้ากับเขา เพื่อที่จะไปสู่จุดสูงสุด

ก่อนดาวจะกระจ่างฟ้า
ก่อนฟ้าจะกระจ่างใส
ก่อนหัวใจจะกระจ่างเธอ

สตรีข้างกาย หาใช่สตรีข้างใจ
แอบรักแล้วเช่นไร หาใช่ได้หมายปอง
เป็นท่านเองที่ไร้รัก ข้าแค่เฝ้ามิหมายปอง
เป็นท่านเองที่ไร้การตอบสนอง ข้าจึงเสียใจ

แม่ทัพไร้พ่าย หยาง จางเหว่ย

เห็นมาแต่เล็ก มิคิดผูกวาสนา
มิได้อยู่ในสายตา ไร้เงาเจ้าเหมือนจันทร์ดับแสง

แต่มันคงจะดีกว่านี้ ถ้าเขาได้เป็นพระเอกมีฮาเร็มสาวๆ แบบที่ใฝ่ฝัน ทว่าเขาดันมาเกิดเป็น ‘มาร์ลัน โอดิน’ จักรพรรดิแห่งเผ่าเทพ ศัตรูคู่อาฆาตของพระเอกที่มีชะตากรรมโดนคู่ชีวิตของตัวเองหักหลังและฆ่าตาย!

พระเจ้า! ถ้าช่วยไม่ได้ก็อย่าช่วยเลย! มาอยู่ร่างใหม่ที่มีดีแค่หน้าตา อย่างอื่นห่วยแตกนี่ไม่ไหวนะ! มีคำสาปติดตัวห้ามเข้าใกล้ผู้หญิงไม่พอ คู่ชีวิตยังเป็นผู้ชายถึงสามคน! แถมแต่ละคนก็ช่าง… งานดีเหลือเกินให้ตายเถอะ!

หากเขาอยากมีชีวิตอยู่ไปนานๆ มีทางเดียวคือเหนี่ยวรั้งคู่ชีวิตของตัวเองไม่ให้แปรพักตร์ไปหาศัตรู ไม่อย่างนั้นทางมรณะของเขาก็อยู่อีกไม่ไกลแล้ว!

จำไว้เลยนะ ‘ราฮาฟ โลกิ’ แกไม่ใช่พระเอก! คอยดูเถอะเขาจะถล่มอีเว้นท์ทั้งหลาย แล้วขึ้นมาเป็นพระเอกแทน ส่วนแกน่ะเป็นตัวร้ายไปซะเถอะ!

เธออ่อยเขา เอ๊ะหรือเขาอ่อยเธอกันแน่นะ
————————————

“พอแล้วค่ะ”

“ทำไมครับ พี่นวดไม่ดีเหรอ”

“ก็ดี ค่ะ”

“ถ้าดี งั้นพี่นวดต่อนะ”

“อื้ออ”

“เจ็บเหรอ”

“ปะ เปล่า”

เธอตอบเสียงสั่นเมื่อฝ่ามือหนาลูบน้ำมันไปทั่วเอวเล็กก่อนจะกดคลึงลงมาถึงบั้นท้ายอวบ ใบหน้าฟ้ารดาแดงจัด เธอไม่กล้าหันไปมองหรือแม้แต่จินตนาการเลยว่าตอนนี้ส่วนใดในร่างกายเธอปรากฏชัดแก่สายตาเขาบ้าง ยังดีที่มีชั้นในตัวจิ๋วปิดบังไว้ แต่มันก็บางเบาเหลือเกิน รับรู้ได้ถึงทุกสัมผัสของเขาได้อย่างชัดเจนและดูเหมือนจะชัดเจนเกินไปด้วย
ตอนนี้ในช่องท้องเธอร้อนร้าวขึ้นเรื่อยๆ พี่โอมคนทึ่มคงไม่รู้เลยว่ากำลังทำให้ร่างกายเธอร้อนเพียงใด เพราะเขายังคงนวดไปตามปกติ แถมยังถามอย่างห่วงใยทุกครั้งเมื่อได้ยินเสียงครางเล็กๆ เล็ดลอดออกมาจากลำคอ ทั้งๆ ที่พยายามกลั้นไว้ มันยากเหลือเกินที่จะทำใจไม่ให้รู้สึก…ในเมื่อร่างกายวูบวาบไปทั้งตัวแบบนี้…

เขาไม่ได้จงใจแกล้งเธอใช่ไหม

ฉันตื่นขึ้นมาในอนาคตข้างหน้า 10 ปีข้างหน้าของตัวเอง ที่มีรถ มีบ้าน มีงาน และที่สำคัญก็คือมีสามี!!! ที่หล่อมากกกก หล่อจนฉันชักจะไม่อยากกลับร่างเก่าของตัวเองไป

แต่..ถ้าทำแบบนั้นแล้วมันจะดีจริงๆใช่ไหม? ช่วงชีวิตวัยรุ่นตลอด 10 ปีที่หายไป ฉันจะเต็มใจยอมแลกมันจริงๆเหรอ!?

วัชรวินทร์คลายแรงบีบที่มือลงนิดหนึ่ง แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระ ราวกับว่าเพิ่งจะรู้ตัวว่าตนอาจจะทำรุนแรงกับเธอไปจริงๆ

“ผมพร้อมที่จะให้คุณมากกว่า มันให้คุณเท่าไหร่”

มุกรวีส่ายหน้าด้วยความอึดอัดใจ

“พอเถอะค่ะ ฉันไม่อยากให้เราพูดกันเรื่องนี้อีก สำหรับฉัน… ทุกอย่างมันจบไปแล้ว และฉันก็ไม่อยากจะรื้อฟื้น”

“แม้ว่า… สิ่งที่ผมได้มาจะเป็นพรหมจรรย์ของคุณอย่างนั้นหรือ”

ดวงหน้าสวยเปลี่ยนเป็นสีชมพูเข้มในพริบตา สิ่งที่ออกจากปากเขาคือเรื่องที่เธอพยายามลืม แต่ไม่ว่าจะพยายามมากสักแค่ไหน มุกรวีก็ไม่สามารถทำได้ เธอควรจะโทษใครดี เขา ตัวเอง หรือโชคชะตากันแน่

เธอคือผู้หญิงคนสุดท้ายที่เขาอยากจะยุ่งด้วย!
หากโชคชะตากลับเล่นตลก ชักนำให้เขากลายเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้พรหมจรรย์ของเธอมาเสียอย่างนั้น

จะว่าไป หุ่นทรงนาฬิกาทรายกับหน้าอกไซด์ใหญ่เกินมาตรฐานหญิงไทยก็ช่างน่าดึงดูดใจ

วัชรวินทร์คิดว่าการเก็บเธอไว้เป็นเครื่องเล่นคลายเหงาสักพักก็คงไม่เลวนัก เบื่อเมื่อไหร่ก็ค่อยเขี่ยทิ้ง

หากหญิงสาวที่เป็นเพียงดาวยั่วปลายแถวกลับปฎิเสธที่จะสานสัมพันธ์ต่อ รวมทั้งเงินค่าเสียหลายหลักที่เขาพยายามจะชดใช้

วัชรวินทร์จึงเกิดความสงสัย เธอไปเอาความมั่นใจที่ว่านั่นมาจากไหน จึงเอาตัวเข้าไปพัวพันเพื่อหาคำตอบ

กว่าจะรู้ตัว… แม่ดาวยั่วปลายแถวก็เลื่อนตำแหน่งมาเป็นดวงดาวของหัวใจ หรือนี่จะเป็นรักที่เขาพยายามตามหามาทั้งชีวิต

ป.ล. ไม่เคยตีพิมพ์ ไม่เคยมีอีบุ๊ก เป็นเรื่องใหม่ล่าสุดของนิยา เบรานี่ หลังจากห่างหายไปเลี้ยงลูกมา5ปี

❀❀❀❀❀❀❀❀ เนื้อหาบางส่วน ❀❀❀❀❀❀❀❀

“ไม่อยากให้แคทโวยวายก็หาอะไรมาอุดปากสิ” แคสซานดร้าบอกไทธัชแล้วพูดประโยคนั้นวนไปเรื่อยๆ เธอแค่อยากกวนประสาทเขาก็เท่านั้นเองแต่ไม่คิดว่าจะโดนแก้เผ็ดด้วยวิธีนี้
“อืม….” ประโยควกวนเงียบลงทันใดเมื่อปากโดนอีกปากประกบไว้
“เงียบได้แล้วนี่” ไทธัชยิ้มเมื่อคนใต้ร่างนอนนิ่งเหมือนโดนสาป
“ธัชจูบแคทเหรอ” แคสซานดร้าไม่อยากเชื่อเลยว่ามันคือเรื่องจริง เมื่อกี้เขาเริ่มจูบก่อนแถมยังมานอนทาบบนตัว ปกติเขาไม่เคยยอมอยู่ใกล้เธอแถมคราวนี้ก็ไม่ได้ดูอึดอัดเหมือนอยากตาย ใบหน้าของเขามีแต่รอยยิ้มแถมหูก็แดงแจ๋
“ใช่ เมื่อกี้จูบตอนนี้ก็เหมือนกัน” ไทธัชตอบแล้วจูบซ้ำลงไปที่เดิม

❀❀❀❀❀❀❀❀ ❀❀❀❀❀❀❀❀ ❀❀❀❀❀❀❀❀

– บางส่วนจากคำนิยม(ในการตีพิมพ์ครั้งแรก) โดย ผศ.ดร.ตรีศิลป์ บุญขจร ประธานคณะกรรมการคัดเลือกรางวัล Young Thai Artist Award –

แต่วันหนึ่งเธอก็ได้พบกับเขาผู้สร้างโลกใบใหม่ เธอยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อความรักครั้งนี้ แต่เหมือนว่าโชคชะตาไม่หันมาหา เมื่อจู่ ๆ เขาก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย และทิ้งของขวัญล้ำค่าให้เธอดูแล แล้วเธอจะทำอย่างไรเมื่อรักของขวัญชิ้นนี้จนสุดหัวใจ

ชาตรี ชายหนุ่มผู้อารมณ์ร้อนราวกับเพลิงไฟ ที่พร้อมจะมอดไหม้ทุกคน การแต่งงานที่ไร้ซึ้งความรัก อิสระของเขาต้องมาพังลงเพราะผู้หญิงคนเดียว!!

“มึงอยากได้กูมากใช่มั้ย!..งั้นกูจะสนองให้!!”

“กรี๊ดดด!! ไม่นะคุณชาตรี!..”

เมื่อหมอวันๆ ทำแต่งานจนถูกสาวบอกเลิก ในเวลาเดียวกันก็มีคาสโนวาแห่งวงการดนตรีมาเยี่ยมถึงโรงพยาบาล

ใครคนนั้นนอกจากจะเป็นคนไข้นิสัยเสีย หน้าม่อแสนมึน ทำให้หมอปวดตับอยู่ทุกทีที่เจอกัน ในที่สุดยังกลายมาเป็นเพื่อนบ้านกันอีก

ความงงในชีวิตจึงเริ่มต้นขึ้นตอนนั้น ส่วนความรักจะเริ่มขึ้นตอนไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน…

“โฮ่ง!”

ว่าแต่หมาข้างบ้านเมื่อไหร่จะหยุดเห่าสักที!

ตอนเด็กเคยฝันว่าอยากมีพลังวิเศษเหมือนซูเปอร์ฮีโร่ แต่พอสิบขวบ ผมก็ได้พลังวิเศษนั่นมา

…พลังวิเศษที่ทำให้มองเห็นทะลุเสื้อผ้าได้ยันซอกหลืบทันทีที่สบตากับเจ้าของร่างกาย

คงคิดสินะว่าผมคงจะได้เห็นร่างกายสาว ๆ จนเปรม แต่ผิด ไม่เคยได้เห็นร่างเปลือยของสาว ๆ เลย เพราะไอ้ที่ผมเห็นน่ะ…

ร่างกายผู้ชายล้วน ๆ เลยเถอะ!

ไอ้พลังบ้านี่ดันทำให้เห็นแต่ผู้ชายด้วยกันซะงั้น โอ้โห หันขวาก็มะเขือยาว หันซ้ายก็แตงร้าน เอ้า ไอ้หมอนี่แตงกวา หมอนั่นมาแปลก ผิวขรุขระ มะระก็แล้วกัน

แม่งเอ๊ย ตาจะบอด กลายเป็นคนเก็บตัวในพริบตา จะไม่ให้เก็บตัวได้ไง สบตาใครก็เห็นกระเปี๊ยวชาวบ้านไปทั่วแบบนี้ เคราะห์ซ้ำกรรมซัดเมื่อผมจำเป็นต้องหารูมเมทเพื่อแชร์ค่าหอพักด้วยฐานะทางบ้านเริ่มมีปัญหา คิดหนักอยู่นานถ้าจะต้องเห็นผู้ชายด้วยกันเดินโทงเทงในห้องตัวเอง แต่สวรรค์ก็ไม่ได้ใจร้ายกับผมขนาดนั้น ส่ง ‘คชา’ ทูตกิจกรรมมหาวิทยาลัยเดียวกันกับผมมาให้

สะ…สบตาแล้วมองทะลุเสื้อผ้าไม่ได้

เพราะอะไรก็ไม่รู้ล่ะ แต่มาอยู่ด้วยกันเถอะ กราบแล้ว!

“จะไปไหน” น้ำเสียงที่เคยดุดันบัดนี้เอ่ยถามเธอด้วยความนุ่มนวลชวนขนลุกอย่างบอกไม่ถูก

“เอ่อ…ไวท์จะไป…ไปชงกาแฟให้คุณแบล็คไงคะ” เธอหาคำตอบที่คิดว่าน่าจะดีที่สุดในตอนนี้

“ยังไม่ต้องชงมาหรอก ตอนนี้ผมแข็งพอแล้ว”

“คะ?” เธอเงยหน้ามองเขาอย่างสงสัย อะไรกันที่ว่า ‘แข็ง’

ท่านประธานหนุ่มยิ้มกริ่มไม่คิดจะทำให้เธอคลายสงสัยด้วยคำพูดใด แต่มือใหญ่กลับคว้ามือบางเอาไว้แล้วรั้งร่างเล็กให้เข้ามาแนบชิดกายแกร่ง ให้เธอรับรู้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่กำลังตื่นตัวอย่างถึงที่สุด

“ทีนี้รู้แล้วสินะว่าผมหมายถึงอะไร”

**********************************************
เรื่องที่เกี่ยวข้องกัน (พระเอกเป็นพี่น้องกัน)

– Black & White แล้วเราก็ได้รักกัน (คุณแบล็ค)

– หวานรักนายเย็นชา (หมอบลู)

– ภาพนี้มีรัก (อาจารย์บราวน์)

**********พุดพิชชา เป็นอีกนามปากกา ของ ภรปภัช นะคะ ฝากติดตามด้วยจ้า กรุณาโหลดตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ จุ๊บๆๆๆ***********

ให้ตายเถอะไฉนถึงมีแต่คนอยากแต่งงานกับนางกันเล่าหกภพภูมินี้มิได้มีแต่นางคนเดียวเสียหน่อย!
————————-

“ท่านมีเรื่องที่ปรารถนาที่สุดในชีวิตหรือไม่ จนต้องภาวนากับสวรรค์เพื่อให้ได้สิ่งนั้นมาครอบครอง” เพราะตั้งแต่อยู่ด้วยกันกับเขามา นางไม่เคยได้ยินเสียงที่อยู่ในใจเขาสักคำเลย
เย่าชิงคงหรี่ตา รอยยิ้มที่มีเลือนหายไปครึ่งส่วน แต่ก็ยงคงยิ้มไว้อยู่บางๆ
ครั้งที่สองแล้วที่อิ๋นหลิงถามเช่นนี้ ไม่รู้ว่านางอยากรู้อันใดกันแน่ แต่ที่แน่ๆ เขามีเรื่องที่ปรารถนาอยู่ แต่ไม่จำเป็นต้องภาวนาต่อสวรรค์ ด้วยรู้ดีว่าภาวนาไปก็เท่านั้น มิมีอันใดเปลี่ยนแปลงได้นอกจากลงมือเอง เลือกเส้นทางด้วยตัวเอง
“ไม่มี” เขาตอบนางเท่านั้น
“แต่ข้ามีเรื่องที่ปรารถนาอยู่ในใจและจำเป็นที่ต้องทำ ฉะนั้น ข้าอยากให้ท่านเข้าใจข้า และยินยอมให้ในสิ่งที่ข้าต้องการ” อิ๋นหลิงกล่าวอย่างร้อนรน รอคำตอบของเขาจนร้อนใจ
“เจ้ามีความต้องการเช่นนั้นหรือ?” เขาถามคล้ายสนใจเรื่องที่นางขออยู่มาก
อิ๋นหลิงพยักหน้าตอบฉับไว “ท่านยอมในสิ่งที่ข้าหมายมาดปรารถนาได้หรือไม่ “
เย่าชิงคงหรี่ตาซ่อนประกายวูบไหวมิดเม้น ทว่ามิอาจปกปิดรอยยิ้มอันเย้ายวน
“ได้” ไม่พูดเปล่า เขารับคำจบพลันแกะสายคาดเอวออกฉับไว พร้อมถอดเสื้อตัวนอกเหวี่ยงไปกลางห้อง
จากนั้น เย่าชิงคงเปลือยท่อนบนอล่างฉ่าง สองมือเคลือบเกล็ดเปลี่ยนมาง่วนกับเชือกกางเกงด้านล่าง พลางบอกนางว่า
“จะยืนนิ่งอีกนานเท่าใด หากไม่รีบ เจ้าจะสมปรารถนาหรือ”
อิ๋นหลิงที่ตะลึงค้างพอคืนสติได้ก็ถามเสียงดุดัน “ท่านจะทำอะไร หยุดมือประเดี๋ยวนี้!”

พันธกานต์ ทิศบูรพา (ซุปตาร์บูม)
เทพบุตรสุดหยิ่งแห่งแก็งจอมมารจตุรทิศ เขาเป็นพระเอกเบอร์หนึ่งของวงการบันเทิงไทย หวงความโสดและหวงชื่อเสียง

เมื่อเด็กสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาในชีวิต และมีสิทธิ์ทำให้กระแสความนิยมของเขาถึงคราวตกต่ำ สิ่งเดียวที่ต้องทำคือจำใจรับผิดชอบ แต่หล่อนไม่มีสิทธิ์เสนอหน้าออกสื่อเคียงข้างเขา

โปรย เนื้อหาบางส่วน

“สมใจแล้วสินะที่ได้แต่งงานกับฉัน…หึ! ฉลาดในการเลือกเหยื่อดีนี่ อยากมีผัวเป็นดาราถึงขั้นเสี่ยงตายวิ่งเข้ามาให้รถชน สุดท้ายเธอก็ใช้เรื่องคืนนั้นผูกมัดฉัน”

สรัยทนฝืนฟังถ้อยคำที่อีกฝ่ายสรรหามาดูแคลนเธอด้วยหัวใจช้ำระบม ตั้งแต่แรกสบตาในค่ำคืนนั้น กระทั่งล่วงถึงวินาทีนี้ ความชิงชังระคนขยะแขยงที่พันธกานต์สาดกระหน่ำใส่ชีวิตของเธอก็ไม่เคยลดลง

เขาตีค่าสรัยเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตแสนไร้ค่า ก็แค่เด็กกำพร้าไร้หัวนอนปลายเท้า…ร่างบอบบางสั่นสะท้านตามแรงสะอื้น น้ำอุ่นใสไหลรินอย่างไม่มีทีท่าว่าจะเหือดแห้งลง

“เรื่องราวที่เกิดขึ้นเป็นเพราะใคร ทำไมคุณไม่โทษตัวเองบ้างคะ”

“ถ้าจะโทษฉันก็ควรโทษโชคชะตาและความซวย ที่ทำให้ต้องมารับผิดชอบชีวิตโสโครกเหมือนเศษดินของเธอ”

พันธกานต์พลั้งปากเอ่ยออกมาด้วยความโมโหกลั้นไม่อยู่ เขาตั้งตัวไม่ทัน และยอมรับพิธีสมรสที่คุณกิ่งโพยมจัดขึ้นกะทันหันโดยไร้การปรึกษาหารือไม่ได้
รู้สึกเสียหน้า เหมือนถูกจับมัดมือชก ถึงเขาจะรวย! แต่ก็ไม่พร้อมรับผิดชอบชีวิตใครหรอกนะ

“จะร้องไห้อะไรนักหนา เงียบเดี๋ยวนี้! ฉันไม่ชอบผู้หญิงอ่อนแอ”

“หนูก็รังเกียจผู้ชายเห็นแก่ตัว และขาดความรับผิดชอบอย่างคุณเหมือนกัน”
สรัยปาดน้ำตาทิ้ง แต่ก็ยังมีเสียงสะอื้นตกค้างให้ได้ยิน เธอเหน็ดเหนื่อยจนไม่อยากมีลมหายใจ

+++++++++++++++++++
ซีรี่ย์ชุด จอมมารจตุรทิศ มีทั้งหมด4เรื่อง ได้แก่

สิงหราชทวงรัก (พระเอกภาคเหนือ)
ทักษิณัยร้อยเล่ห์ (พระเอกภาคใต้)
พันธกานต์เสน่หา (พระเอกภาคกลาง)
พยัคฆาจอมเถื่อน (พระเอกภาคอีสาน)
ป.ล กรุณาโหลดตัวอย่างอ่านก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ ขอบคุณการสนับสนุนทุกยอดโหลดค่ะ

“แต่ในเมื่อ [พี่] ฆ่าพี่น้องทั้งหมดของข้าทิ้งแล้ว…ในสกุลลู่ข้าจะเหลือใครอีก? ”

*****

สี่มังกรหลานเหลียงให้กำเนิดบุตรธิดานับไม่ถ้วน เสียแต่ผู้ที่จะได้ชื่อว่าเป็นผู้นำสกุลลู่มีเพียงสอง
ในตอนนั้นราชวังหรูหราจึงถูกเปลี่ยนเป็นบ่อพิษที่คอยกลืนกินเด็กเกิดใหม่คนแล้วคนเล่า

ซินเฟยที่เป็นเพียงลูกนอกสมรส ไม่มีใครแม้สักคนที่จะสนใจว่าเขาคือ [สุนัขป่า] คนหนึ่ง
แต่หลังจากได้ชัยชนะนับไม่ถ้วน ในท้ายที่สุดคนที่ได้รับทุกสิ่งกลับเป็นหยุนเฟย

น้องชายที่ถูกรักโดยใครต่อใคร ถูกเรียกขานว่า [สุนัขป่า] ของสกุลลู่ได้อย่างเต็มปาก
เทียบกันแล้ว…เขาก็เป็นแค่ [สุนัขจิ้งจอก] เท่านั้นเอง

****

“ถ้าพี่ยอมให้สกุลสุ่ย [เลี้ยง] เช่นนี้ ทำไมถึงไม่ยอมให้ข้าทำเช่นเดียวกัน? ”

“เพราะข้าเกลียด…ทุกสิ่งที่เป็นสกุลลู่”