หลงรักเมียแต่ง
หลงรักเมียแต่ง
ผู้เขียน: ละอองหญ้า
สำนักพิมพ์: ละอองหญ้า
หมวด: นิยายโรมานซ์
“กรี๊ดดดดดดดดดดด”
เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของส้มโอทำให้ภาวินที่กำลังนอนหลับสบายต้องตกใจตื่นด้วยอีกคน หญิงสาวตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ด้วยอาการเมื่อยและเจ็บตรงกลางกายจึงหันไปมองรอบ ๆ เห็นตัวเองกำลังนอนอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายจึงแหกปากร้องทันที
“เฮ้ยยย ร้องทำไม มีอะไรคุณ”
ภาวินเด้งตัวลุกจากที่นอนมองซ้ายมองขวาเพื่อหาสาเหตุที่ทำให้เมียหมาด ๆ ของตนเองร้องกรี๊ดแต่ก็ไม่เจอจึงหันมาถามหญิงสาวที่ม้วนตัวเข้าไปอยู่ในผ้าห่มราวกับเป็นดักแด้แล้วปล่อยให้เขาเปลือยกายอยู่คนเดียวด้วยความสงสัย
“ก็เราสองคน มะ เมื่อคืน ทำแบบนั้นกัน”
เธอเอ่ยด้วยความอับอายเพราะจำได้ทุกอย่างว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนเองและเจ้านายหนุ่ม ยิ่งคิดก็ยิ่งอายทำให้แก้มทั้งสองข้างแดงขึ้นมาราวกับลูกตะลึงสุก
“ใช่ เมื่อคืนเราสองคนได้เสียเป็นผัวเมียกันเรียบร้อยแล้ว”
“ส้มโอขอโทษนะคะคุณวิน ที่เมาแล้ว ชะ ชวนคุณวิน เอ่อ จูบ จนเรื่องมันกลายเป็นแบบนี้”
“ผมก็ต้องขอโทษเหมือนกันที่ไม่ยับยั้งชั่งใจ ล่วงเกินคุณ แต่คุณไม่ต้องห่วงผมพร้อมจะรับผิดชอบ”
“มะ ไม่ต้องค่ะ เรื่องนี้คุณวินไม่ผิด ไม่ต้องขอโทษและรับผิดชอบหรอก”
“หมายความว่ายังไง ผมไม่เข้าใจ”
“ก็ มะ หมายความว่า ลืมเรื่องนี้ไปซะ ต่างคนต่างใช้ชีวิตเหมือนเดิม ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นยังไงล่ะคะ”
“คุณพูดอะไรออกมารู้ตัวบ้างไหม คุณเพิ่งเสียความบริสุทธิ์ให้ผมเอง ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ”
“ก็แค่เสียตัวคิดอะไรมากค่ะ” เธอเอ่ยด้วยท่าทางสบาย ๆ ไม่ทุกข์ไม่ร้อนกับสิ่งที่เกิดขึ้นแต่คนที่ฟังอยู่กลับเดือดร้อนแทนและเจ็บจี๊ดในหัวใจอย่างไม่ทราบสาเหตุแล้วมองคนตรงหน้าด้วยความขุ่นเคือง
“คิดแบบนั้นได้ก็ดี งั้นวันนี้ก็เสียตัวให้ผมทั้งวันก็แล้วกัน”
“อ้ายยยย คุณวิน อย่า อื้อ”
ภาวินกระตุกยิ้มตรงมุมปากอย่างร้ายกาจเมื่อได้ยินคำพูดของส้มโอ จากนั้นก็กระโจนใส่หญิงสาวแล้วทำเรื่องอย่างว่าอีกครั้งด้วยความโมโหที่เธอพูดแบบนั้นออกมา ทั้ง ๆ ที่เขาไม่เคยคิดจะรับผิดผู้หญิงคนไหนเลยในชีวิตแต่เธอกลับปฏิเสธ ชายหนุ่มจึงลงโทษคนปากดีด้วยไฟสวาทซึ่งมันทั้งร้อนแรงและซาบซ่านไปทั่วทุกอณูรูขุมขนของเฉลยสาวจนไม่อาจพูดได้ว่านี่คือ บทลงโทษ!
 |
| หลงรักเมียแต่ง |
| ละอองหญ้า |
| www.mebmarket.com |
| “กรี๊ดดดดดดดดดดด”เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของส้มโอทำให้ภาวินที่กำลังนอนหลับสบายต้องตกใจตื่นด้วยอีกคน หญิงสาวตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ด้วยอาการเมื่อยและเจ็บตรงกลางกายจึงหันไปมองรอบ ๆ เห็นตัวเองกำลังนอนอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายจึงแหกปากร้องทันที”เฮ้ยยย ร้องทำไม มีอะไรคุณ”ภาวินเด้งตัวลุกจากที่นอนมองซ้ายมองขวาเพื่อหาสาเหตุที่ทำให้เมียหมาด ๆ ของตนเองร้องกรี๊ดแต่ก็ไม่เจอจึงหันมาถามหญิงสาวที่ม้วนตัวเข้าไปอยู่ในผ้าห่มราวกับเป็นดักแด้แล้วปล่อยให้เขาเปลือยกายอยู่คนเดียวด้วยความสงสัย”ก็เราสองคน มะ เมื่อคืน ทำแบบนั้นกัน”เธอเอ่ยด้วยความอับอายเพราะจำได้ทุกอย่างว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนเองและเจ้านายหนุ่ม ยิ่งคิดก็ยิ่งอายทำให้แก้มทั้งสองข้างแดงขึ้นมาราวกับลูกตะลึงสุก”ใช่ เมื่อคืนเราสองคนได้เสียเป็นผัวเมียกันเรียบร้อยแล้ว””ส้มโอขอโทษนะคะคุณวิน ที่เมาแล้ว ชะ ชวนคุณวิน เอ่อ จูบ จนเรื่องมันกลายเป็นแบบนี้””ผมก็ต้องขอโทษเหมือนกันที่ไม่ยับยั้งชั่งใจ ล่วงเกินคุณ แต่คุณไม่ต้องห่วงผมพร้อมจะรับผิดชอบ””มะ ไม่ต้องค่ะ เรื่องนี้คุณวินไม่ผิด ไม่ต้องขอโทษและรับผิดชอบหรอก””หมายความว่ายังไง ผมไม่เข้าใจ””ก็ มะ หมายความว่า ลืมเรื่องนี้ไปซะ ต่างคนต่างใช้ชีวิตเหมือนเดิม ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นยังไงล่ะคะ””คุณพูดอะไรออกมารู้ตัวบ้างไหม คุณเพิ่งเสียความบริสุทธิ์ให้ผมเอง ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ””ก็แค่เสียตัวคิดอะไรมากค่ะ” เธอเอ่ยด้วยท่าทางสบาย ๆ ไม่ทุกข์ไม่ร้อนกับสิ่งที่เกิดขึ้นแต่คนที่ฟังอยู่กลับเดือดร้อนแทนและเจ็บจี๊ดในหัวใจอย่างไม่ทราบสาเหตุแล้วมองคนตรงหน้าด้วยความขุ่นเคือง”คิดแบบนั้นได้ก็ดี งั้นวันนี้ก็เสียตัวให้ผมทั้งวันก็แล้วกัน””อ้ายยยย คุณวิน อย่า อื้อ”ภาวินกระตุกยิ้มตรงมุมปากอย่างร้ายกาจเมื่อได้ยินคำพูดของส้มโอ จากนั้นก็กระโจนใส่หญิงสาวแล้วทำเรื่องอย่างว่าอีกครั้งด้วยความโมโหที่เธอพูดแบบนั้นออกมา ทั้ง ๆ ที่เขาไม่เคยคิดจะรับผิดผู้หญิงคนไหนเลยในชีวิตแต่เธอกลับปฏิเสธ ชายหนุ่มจึงลงโทษคนปากดีด้วยไฟสวาทซึ่งมันทั้งร้อนแรงและซาบซ่านไปทั่วทุกอณูรูขุมขนของเฉลยสาวจนไม่อาจพูดได้ว่านี่คือ บทลงโทษ! |
 |
|
